وى در زمرهء اصحاب امير مؤمنان على عليه السلام بوده « 1 » و از جملهء كسانى است كه در جنگ جمل « 2 » و صفّين « 3 » در ركاب آن حضرت شركت كرده است .
تاريخ نگاران اهل سنّت در ادامه مىنويسند :
او به همراه حبيب بن مظاهر از شيعيان بزرگ كوفه نامهاى به امام حسين عليه السلام نوشته و او را به كوفه دعوت كردند .
تا به اين جا كلمات مورّخان و تاريخ نگاران اهل سنّت درباره وى متحد است ؛ اما از اين پس ؛ يعنى از زمان نوشتن نامه به حضرت سيدالشهداء عليه السلام و رسيدن جواب نامه به وى ، تا زمانى كه به قصد انتقام از قاتلين حضرت سيدالشهداء عليه السلام و در زمرهء توّابين قيام مىنمايد ، سخنان درباره وى و اين كه چرا به يارى اباعبداللَّه عليه السلام نپرداخت و در اين مدت كجا بوده مختلف است كه ما به پارهاى از اين اظهار نظرهاى مختلف مىپردازيم :
برخى مىگويند : « ترك القتال معه » ؛ « 4 » برخى ديگر مىگويند : « تخلّوا عنه » ؛ « 5 » عدهاى ديگر مىنويسند : « عجز عن نصره » ؛ « 6 » مورخانى ديگر مىنگارند : « تخلّف عنه ثمّ ندم » ؛ « 7 »
هامش
( 1 ) . التاريخ الكبير : 4 / 1 ؛ الأخبار الطوال : 185 و 186 .
( 2 ) . الطبقات الكبرى : 4 / 292 .
( 3 ) . همان 6 / 25 ؛ الاستيعاب : 2 / 650 ؛ الإصابة 3 / 144 ؛ تاريخ بغداد : 1 / 215 ؛ سير أعلام النبلاء : 3 / 395 ؛ تهذيب التهذيب 4 / 175 .
( 4 ) . الاستيعاب : 2 / 650 ؛ اسد الغابه : 2 / 351 ؛ تاريخ بغداد : 1 / 216 .
( 5 ) . البداية والنهاية : 8 / 280 ؛ العقد الثمين : 4 / 238 .
( 6 ) . سير أعلام النبلاء : 3 / 395 ؛ .
( 7 ) . الإصابه : 3 / 144 .