اين سخن بزرگى همچون مجلسى اوّل رحمه اللَّه است كه از نظر همهء ما مورد احترام است . گذشته از قضيّهء مكاشفهاى كه اشاره كرده ، ايشان اين زيارت را كاملترين و بهترين زيارت مىداند .
علّامه بزرگوار مجلسى دوم رحمه اللَّه نيز در اين زمينه مىنويسد :
وإنّما بسطت الكلام في شرح تلك الزيارة قليلًا إن لم استوف حقّها حذراً من الإطالة ، لأنّها أصحّ الزيارات سنداً وأعمّها مورداً وأفصحها لفظاً وأبلغها معنى وأعلاها شأناً ؛ « 1 »
اين كه اندكى اين زيارت را شرح و بسط دادم ، گرچه به طور كامل - به جهت پرهيز از طولانى شدن - حقّش را ادا نكردم ؛ چرا كه آن زيارت از نظر سند صحيحترين ، از نظر مورد فراگيرترين ، از نظر متن فصيحترين ، از نظر معنا رساترين و از نظر شأن والاترين زيارتها است .
اين سخن نيز شاهد ديگرى از علّامهء مجلسى رحمه اللَّه است . بنابراين ، اگر ما در چنين مواردى به بزرگى همچون علّامهء مجلسى مراجعه نكنيم و كلام او براى ما در شناخت روايتى ، دعايى و زيارتى حجّت نباشد ، چنين عالم و دانشمندى كه با اين همه زحماتى كه كشيده و آشنايى كه با روايتها ، دعاها و زيارتها دارد ، چه نفعى به ما خواهد داشت ؟
از هر رو ، علّامهء مجلسى رحمه اللَّه از بزرگان و خبرههاى اين وادى است كه هيچ كسى براى او ايرادى نگرفته و سخنى دربارهء او نيست و نبايد هم باشد .
سيّد عبداللَّه شبّر از علماى ديگرى به شمار مىرود كه در اين زمينه اظهار نظر كرده است - وى فقيه و محدّث بزرگوار بوده و با علّامه مجلسى رحمه اللَّه و سيّد نعمت اللَّه جزايرى رحمه اللَّه معاصر و تقريباً در يك طبقه بودهاند - وى در آغاز شرح
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 99 / 144 .