اعتقاد به صدور و ثبوت سند آن نداشته باشند ، استدلال و يا حتّى استشهاد كنند .
از طرفى ، اين زيارت مورد توجّه بسيار بزرگان ما بوده تا جايى كه جمعى از آنان آن را شرح كردهاند ، به بيان لغات ، مفاهيم و معانى والاى آن پرداختهاند و وقت ، نيرو و امكانات صرف كردهاند . همهء اينها قرينهاى قوى مىتواند باشد كه اين بزرگان معتقد به صدور اين زيارت بودند .
با نگاهى گذرا به كتاب ارزشمند الذريعة إلى تصانيف الشيعه اثر شيخ ما ، شيخ آقابزرگ تهرانى رحمه اللَّه متوجّه خواهيم شد كه چه قدر شرح بزرگ و كوچك بر اين زيارت به رشتهء تحرير در آمده است . اين كتاب بيش از بيست شرح را براى اين زيارت آمار داده است .
از سوى ديگر ، دانشمندان بزرگى همچون مجلسى اوّل ، مجلسى دوم ، سيّد جزايرى ، شيخ بحرانى نويسنده كتاب الحدائق ، و شيخ بهايى رحمهم اللَّه به اين زيارت توجّه كردهاند و در ضمن شرح تهذيب الاحكام و من لا يحضره الفقيه اين زيارت را نيز شرح نمودهاند .
بىنيازى زيارت جامعه از سند
به رغم آن كه پيشتر در مورد سند اين زيارت تحقيق شد و آن را اثبات كرديم ، بايد گفت در مواردى اصلًا به سند نياز نيست ؛ به اين معنا كه وقتى سخنى از گويندهاى دريافت كنيم و از مذاق او آگاهى داشته باشيم و سطح انديشه ، علم ، سبك كلام او را از جهت فصاحت ، بلاغت ، ادبيات بشناسيم ، از طرفى معانى و مفاهيم و الا و مطالبى كه در سخن گوينده است ، حقايقى باشند كه دست بشر عادى به آن نمىرسد ، در اين گونه موارد شكى در صدور سخن نداشته و به دنبال سند نمىگرديم .
به سخن ديگر ، كلامى كه از جهت سبك ، لحن ، اسلوب ادبى ، فصاحت و بلاغت