او بالاتر باشد ، انسان خود را بيشتر آماده مىنمايد ؛ هم از نظر ظاهرى خود را مرتب مىنمايد و هم از نظر باطنى و درونى .
انسان پيش از آن كه به ديدار بزرگى برود ، به طور معمول برخى از آداب را مراعات مىنمايد . براى نمونه ، به هنگام ديدار از سلطانى پيش از رسيدن به نزد او خود را آماده مىكند كه چگونه با او برخورد كند ، چگونه سلام نمايد ، چگونه احوال پرسى كند ، در برابر پرسش او چگونه پاسخ دهد و چگونه در حضور او بنشيند و . . . .
در مكتب اهل بيت عليهم السلام پس از فراخوانى وتأكيد بر اصل زيارت ائمّه - كه زيارت آنان زيارت خداست ؛ يعنى اقبال ، حضور و اعراض از غير - به آداب زيارت پرداخته شده است .
البتّه در صدور بخش بسيارى از زياراتى كه وارد شده ، هيچ شك و ترديدى نيست . آداب ويژهاى در اين زيارتها - يعنى زيارت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله ، حضرت زهرا عليها السلام و زيارت ائمّهء اطهار عليهم السلام - لحاظ و رعايت شده است .
انسان بايد براى زيارت آمادگى داشته باشد كه حضرات عليهم السلام ، چگونگى اين آمادگى را بيان فرمودهاند .
برخى از آداب چنين است :
1 . زاير پيش از آغاز سفر زيارتى غسل كند .
2 . در طول سفر از سخنان بيهوده ، مخاصمه و مجادله بپرهيزد .
3 . پيش از مشرّف شدن به حرم مطهّر غسل نمايد .
4 . لباسهاى نو و پاكيزه بپوشد .
5 . به هنگام تشرّف گامهاى خود را كوتاه بردارد . . . .
البته دعوت ايشان به زيارت خودشان ، راه دادن انسان به حضور ، آموزش آداب ديدار ، تعليم سخن گفتن با آنان ، چگونگى حالات ظاهرى و باطنى ، همه از باب لطف
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 43
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٤٣