از طرفى ، عبادت ائمّه عليهم السلام و اطاعت آنها از خداوند متعال و پيش از اين ، شناخت و معرفت آن بزرگواران به خداوند متعال به گونهاى و در حدّى بوده كه فقط به خودشان اختصاص داشته و خداوند متعال به چنين افرادى كه در توحيدش مخلص و در عبوديّت در اعلا درجهء آن باشند ، وعدههايى داده است .
البتّه مراتب پايينتر اخلاص هم آثار و بركاتى دارد كه هر چه انسان در اين مسير گام بردارد و به هر درجهاى كه برسد ، آن درجه براى خود آثار و بركاتى دارد . چنان كه در حديث قدسى آمده است ، حمّاد بن بشير گويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله : قال اللَّه عز وجل : من أهان لي وليّاً فقد أرصد لمحاربتي و ما تقرّب إلي عبد بشيء أحبّ إلي ممّا افترضت عليه وإنّه ليتقرّب إلي بالنافلة حتّى أحبّه ، فإذا أحببته كنت سمعه الّذي يسمع به وبصره الّذي يبصر به ولسانه الّذي ينطق به ويده الّتي يبطش بها ، إن دعاني أجبته وإن سألني أعطيته ، و ما ترددت عن شيء أنا فاعله كترددي عن موت المؤمن ، يكره الموت وأكره مساءته ؛ « 1 »
رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : خداى عزوجل مىفرمايد : هر كه به دوستى از دوستان من اهانت كند ، همانا براى جنگ با من كمين كرده است و هيچ بندهاى به چيزى به من تقرب نجويد كه نزد من محبوبتر از آن چه بر او واجب كردهام باشد و همانا او به وسيله نماز نافله به من نزديك مىشود تا آن جا كه من او را دوست بدارم و هنگامى كه او را دوست بدارم ، گوش او شوم ؛ همان گوشى كه با آن مىشنود و چشم او گردم ؛ همان چشمى كه با آن ببيند و زبانش شوم ؛ همان زبانى كه با آن سخن گويد و دست او گردم ؛ همان دستى كه با آن بگيرد . اگر مرا بخواند
هامش
( 1 ) . الكافى : 2 / 352 ، حديث 7 ، المحاسن : 1 / 291 ، حديث 443 ، وسائل الشيعه : 4 / 72 ، حديث 4544 ، بحار الانوار : 67 / 22 ، حديث 21 .