السلام على الدعاة إلى الله
فراخوانان به سوى خدا
سلام بر فراخوانان به سوى خداوند .
ائمّه عليهم السلام دعوت كنندگان به سوى خداوند متعال هستند . واژهء « دعاة » جمع داعى ، همانند واژهء « هداة » جمع هادى ، واژهء « مشاة » جمع ماشى ، واژهء « قضاة » جمع قاضى و واژهء « روات » جمع راوى است . در شرح و توضيح اين عبارت بيان دو نكته ضرورى است :
نكته نخست : از اين عبارت فهميده مىشود كه مقام داعويّت به سوى خدا از خصايص ائمّه اطهار عليهم السلام در هر زمان بوده و اين يك واقعيّت است كه ديگران را چيزى در اين زمينه در تاريخ نبوده ، و هر كه ادعا دارد بگويد در چه زمانى و چه حادثهاى ديگران اسلام را نجات دادهاند ؟ حال آن كه در موارد زيادى ائمه عليهم السلام بودند كه اشخاص را از هلاكت نجات دادند ؛ بلكه در وقايع فراوان ، اسلام از اضمحلال و امّت را از ضلالت و گم راهى حفظ كردند .
نكته دوم : از اين عبارت مىفهميم كه ائمّه عليهم السلام هرگز مردم را به خودشان دعوت نكردهاند ؛ يعنى هيچ موردى وجود ندارد كه آن بزرگواران مردم را به خود دعوت كنند . چنين مطلبى در هيچ يك از حالات ، افعال و اعمال ائمّه عليهم السلام يافت نمىشود كه در مقابل خدا باشند .