« اوصياء » به « نبى اللَّه » اضافه شده است ؛ اما در اين جا « ذريّه » به « رسول اللَّه » اضافه شده ؟ و اين دو تعبير چه فرقى با هم دارند ، داده مىشود .
واژهء « ذريه » به معناى اولاد منتشر در بلاد و شهرهاست ؛ انتشار و پخش شدن و متفرّق شدن اينان در اين شهرها براى چيست ؟ چه تأثيرى دارد ؟
در جواب مىگوييم : مگر نه اين است كه رسالت رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله بايستى به شهرهاى مختلف برسد ؟ مگر رسالت ، همان پيام رسانى نيست ؟ آرى ! وظيفهء رسول ، ابلاغ و رساندن است . ذرّيه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله در اين جهت با آن حضرت شريك هستند كه رسانندگان رسالت جدّشان و ادامه دهندگان آن در شهرهاى مختلف خواهند بود و اين بر اثر انتشار و حضور آنها در شهرهاى مختلف تحقق يافته است .
وظيفهء رسول ، نشر چيزى است كه به عنوان نبوّت آن را متحمّل شده است ؛ از اين رو مىگويند :
كلّ رسول نبي وليس كل نبي برسول ؛ « 1 »
هر رسولى پيامبر است ؛ ولى هر پيامبرى رسول نيست .
ائمّه عليهم السلام در شهرها منتشر شدند تا رسالت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله به وسيلهء اينان منتشر شود . با انتشار آن بزرگواران در شهرها ، شريعت اسلام كه همان رسالت است منتشر مىگردد . اين معناى رسالت بر خلاف معناى نبوّت از مادهء « نبأ » است ؛ چرا كه واژه « نبأ » به معناى خبر و مقصود وحى است كه با رسيدن آن نبوّت متحقّق مىگردد ؛ ولى رسالت ، انتشار شريعت وحى شده است و انتشار ائمّه عليهم السلام در شهرها داراى اين خاصيّت است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : لسان العرب : 1 / 163 .