اين وضعيّت ادامه داشت تا ابوبكر آمد و در جواب حرفهاى عمر اين آيه را خواند كه
« إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ » ؛ « 1 »
به يقين تو مىميرى و آنها نيز خواهند مرد .
آن گاه عمر ساكت شد و گفت :
كأنّي لم أسمع هذه الآية ؛ « 2 »
گويى اين آيه را نخوانده بودم .
آرى ، يا واقعاً آيه را نخوانده بود ، يا به دروغ چنين گفته و بدين سان از آن همه سر و صدا عذرخواهى كرده ، اما به هر حال غرض چيز ديگرى بوده كه در جاى خود به تفصيل شرح داده شده است .
به هر حال ، اين استدلال تمام است كه حسنين عليهما السلام به حكم قرآن مجيد فرزندان رسول اللَّه و از طريق صدّيقهء طاهره سلام اللَّه عليها ذرّيه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله مىباشند ، آن سان كه عيسى عليه السلام پدر نداشته و در قرآن مجيد از طريق مادرش از ذرّيهء حضرت نوح عليه السلام خوانده شده است و البته بيان قرآن حق است « فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ » « 3 » .
اضافهء واژهء « ذرّيه » به « رسول اللَّه »
با توجّه به آن چه بيان شد ، پاسخ پرسش ديگر كه چرا در عبارت پيشين لفظ
هامش
( 1 ) . سورهء زمر ( 39 ) : آيهء 30 .
( 2 ) . ر . ك : الصراط المستقيم : 3 / 18 ، شرح الأخبار : 1 / 146 ، الدرر ابن عبدالبر : 272 و شرح نهج البلاغه ابن ابىالحديد : 12 / 195 .
( 3 ) . سورهء يونس ( 10 ) : آيهء 32 .