و همانا ابراهيم عليه السلام ، آن هنگام كه در آتش انداخته شد عرضه داشت :
خداوندا ! از تو مىخواهم به حقّ محمّد و آل محمّد مرا از آتش نجات دهى ؛ در اين هنگام بود كه خداى تعالى آتش را بر او سرد و سلامت قرار داد .
و موسى عليه السلام نيز آن هنگام كه عصايش را انداخت و در خويش احساس ترس نمود عرضه داشت : خداوندا ! همانا من از تو مىخواهم به حق محمّد و آل محمّد مرا از شر اين اژدها ايمن گردانى ؛ آن گاه خداوند به او فرمود كه « نترس ! به يقين تو برتر و پيروزى » . « 1 » اى يهودى ! اگر موسى مرا درك كند سپس به من و نبوت من ايمان نياورد ، ايمان او برايش سودى نمىبخشد و نبوّت وى نيز براى او نفعى نخواهد داشت .
اى يهودى ! از فرزندان من مهدى است ؛ آن گاه كه خروج كند ، عيسى بن مريم براى يارى وى از آسمان پايين مىآيد و در خدمت او خواهد بود و پشت سر او نيز نماز خواهد خواند .
آيا اين عموم ، فرشتگان را نيز در بر مىگيرد ؟
اگر واژهء « ورى » در لغت عرب فرشتگان را هم شامل شود ، همان قضيّهء معروف فطرس خواهد بود كه مورد غضب خداوند قرار گرفت و سيّدالشهدا عليه السلام به دادش رسيد . « 2 » به هر حال در مورد سؤال روايت داريم . « 3 » از طرفى اگر واژهء « ورى » حيوانات را هم شامل شود ، در اين مورد نيز روايات و قضاياى زيادى نقل شده است . برخى از روايات جاى تأمّل و انديشه دارند ؛ ولى در مجموع يقين داريم كه حيوانات در مشكلاتشان به ائمّه اطهار عليهم السلام مراجعه كردهاند ؛ چرا كه آن بزرگواران از لغات و گويشهاى حيوانات آگاه بودهاند ، آن سان كه
هامش
( 1 ) . سورهء طه ( 20 ) : آيهء 68 .
( 2 ) . ر . ك : كامل الزيارات : 140 ، الامالى ، شيخ صدوق : 200 و 201 ، بحار الانوار : 43 / 243 ، حديث 18 .
( 3 ) . ر . ك : صفحه 202 ، به نقل از مستطرفات السرائر : 575 .