حضرت امير نبايد تحيّر ، شكّ و فتنهاى باشد .
در چنين شرايطى آنان كه در معرض فتنه قرار گرفتند ، گفتند : صبر مىكنيم تا ببينيم عمّار در كدام طرف است . وقتى فهميدند عمّار در سپاه امير مؤمنان على عليه السلام است - چه پيش از شهادتش و چه بعد از آن - به طرف لشكر آن حضرت آمدند و جزو ياران حضرتش شدند و از فتنه رهايى يافتند .
بنابراين عمّار در اين مورد به بركت وصيّت پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله از مصاديق « ائمة الهدى ، ومصابيح الدجى » شد .
اين ثمرهء ملازمت عمّار با امير مؤمنان على و اهل بيت عليهم السلام بود كه در شرايطى به اندازه توانش چراغ هدايت شد .
اين امر در همه زمانها قابل تصوّر است . مراجع تقليد نايبان امام زمان عليه السلام هستند . هر كدام از ايشان در شرايطى كه ارتباطش با ائمّه عليهم السلام و ادب و تربيتش در مكتب امير مؤمنان و ائمّه بيشتر باشد ، در مواقع حسّاسى آثارى بر وجودشان مترتّب مىشود .
البته مؤمنان ديگر نيز در هر زمان ، و هر يك به سهم خود چنين هستند ؛ و ليكن همهء هدايتها به رسول اللَّه و اميرالمؤمنين برمىگردد كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
يا علي ! بك يهتدي المهتدون ؛ « 1 »
اى على ! هدايت شدگان به وسيلهء تو راه مىيابند .
هامش
( 1 ) . شواهد التنزيل : 1 / 383 ، حديث 400 ، مجمع البيان : 6 / 15 ، تفسير نور الثقلين : 2 / 482 ، حديث 16 ، بحار الانوار : 23 / 2 .