فيها من الثواب والعقاب « إِنَّهُ كانَ ظَلُومًا » لنفسه « جَهُولًا » لأمر ربّه ؛ من لم يؤدها بحقّها فهو ظلوم غشوم ؛ « 1 »
خداوند امانت مرا به آسمانهاى هفتگانه در قبال ثواب و عقاب قرار داد .
آسمانهاى هفتگانه گفتند : پروردگارا ! در مقابل ثواب و عقاب امانتت را بر ما قرار مده ؛ آن را بدون ثواب و عقاب حمل خواهيم كرد و خواهيم پذيرفت .
همانا خداى تعالى امانت و ولايت مرا بر پرندگان عرضه كرد و نخستين پرندههايى كه ايمان آوردند و تصديق كردند بازهاى سفيد و گونههاى پرستو بودند و نخستين پرندههايى كه آن را انكار كردند جغد و عنقا بودند . از اين رو خدا بر آن دو پرنده لعن فرستاد و آن دو را از رحمت خود دور كرد . اما جغد در روز نمايان نمىشود ؛ چرا كه پرندگان او را دشمن مىدارند و عنقا نيز در درياها مخفى شد و ديده نمىشود .
خداى تعالى امانت مرا بر زمينها نيز عرض نمود ، در پى آن هر زمينى كه به ولايت من ايمان آورد و تصديق كرد خداوند آن را مكانى پاك و پاكيزه قرار داد و گياهان و ميوههاى آن قطعه زمين را شيرين و گوارا قرار داد و آبش را زلال ؛ و هر زمينى كه امامت و ولايت مرا انكار كرد ، آن را شورهزار قرار داد و گياهانش را بسيار تلخ و ميوههايش را خاردار و تلخ قرار داد و آبهايش را نيز شور و تلخ قرار داد .
سپس فرمود : « و اين امانت را انسان پذيرفت » ؛ يعنى امت تو اى محمّد ! ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام و امامت آن حضرت را با دو اصل پاداش و عقاب پذيرفت در حالى كه انسان بر خويشتن ستمكار و بر فرمان پروردگارش نادان است ؛ آن كس كه اين امانت را به حقيقت ادا نكند ، بسيار ستمكار و مستبد خواهد بود .
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب : 2 / 141 و 142 .