اهل بيت عليهم السلام نيز اين موضوع را اثبات مىنمايد .
از اين رو ، همهء كسانى كه مىخواهند اهل خير ، متّصف به خير و معروف به خير باشند ، بايستى خود را به اهل بيت عليهم السلام مستند كنند و راه ارتباطى گرچه باريك به سوى آنان پيدا نمايند .
خير در هر مذهب ، مكتب و امّتى كه از اهل بيت عليهم السلام منقطع و بريده باشد وجود ندارد . اين سخن در واقع خارجى و عملى نيز همين گونه است . البته سخن در اين باره بسيار است ؛ ولى بناى ما در اين اثر بر اختصار است كه محتوا بيشتر و عبارات كمتر باشد از اين رو گاهى به اشاره بسنده مىشود .
آرى ، اهل بيت عليهم السلام ستونهاى اخيار هستند . به راستى هر كه به خيرات متّصف شود ، بايستى به آن بزرگواران منتهى گردد . در طول تاريخ هر جايى خيرى بوده ، به آنان منتهى بوده و هر جايى از آن بزرگواران منقطع باشد ، خيرى ندارد .
واقعيّت اين است كه خير به معناى واسعهاش در نزد آنان است و تمام شرّها ، ظلمتها ، گناهها و خلافها نزد كسانى است كه با اهل بيت عليهم السلام ارتباط ندارند . با كمى انديشه به اين واقعيّت مىتوان پى برد .
اين گفته هرگز غلوّ نيست ، خداوند متعال طورى ائمّه اطهار عليهم السلام را تربيت كرده كه آنها جز رضاى خدا را نمىخواهند و مردم را جز به سوى خدا دعوت نمىكنند ؛ وقتى اين طور باشند ، قهراً خير در آنان است و وقتى ديگران چنين نباشند ، خيرى در آنها وجود ندارد . امام صادق عليه السلام در خطاب به يكى از اصحابشان مىفرمايند :
إنّ اللَّه عز وجلّ أدّب نبيّه على محبّته فقال : « وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ » . ثمّ فوّض إليه فقال عز وجلّ : « وَما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا » وقال عز وجلّ : « مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ » .
ثمّ قال : وإنّ نبيّ اللَّه فوّض إلى علي وائتمنه ، فسلّمتم وجحد الناس . فواللَّه لنحبّكم أن
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٥٤