نكته يكم : اعتراف به صحت حديث مباهله . ابن تيميه در اين عبارات به صراحت بر صحت حديث تأكيد مىكند و اين موضوع ردّى است بر اهل سنّتى كه در صحت حديث تشكيك كردهاند و از آنجا كه شخص متعصبى هم چون ابن تيميه به صحت حديث اعتراف كرده است ، پس صدور آن از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ثابت مىشود .
نكته دوم : اعتراف به اختصاص جريان مباهله به اهل بيت عليهم السلام . اين نكته نيز ردّى بر مخالفان اهل بيت عليهم السلام است كه با تحريف حديث ، به حذف نام اميرالمؤمنين عليه السلام يا افزودن نام ديگران اقدام نمودهاند .
نكته سوم : از سويى اعتراف به اينكه اهل بيت عليهم السلام همان كسانى هستند كه پيامبر كساء را بر سر ايشان قرار داد . اين نكته در رد ادعاى كسانى است كه معتقدند غير از اهل بيت عليهم السلام ، افراد ديگرى داخل در مصداق اهل بيت هستند . از سويى ديگر اين سخن ابن تيميه نيز بر تناقضگويى وى دلالت دارد ؛ زيرا وى در جايى ديگر از منهاج السنّة ادّعا كرده است كه بر اساس سياق آيه تطهير ، زنان پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نيز در مصداق اهل بيت داخلند !
نكته چهارم : اعتراف به اينكه آيه مباهله نوعى فضيلت براى اميرالمؤمنين عليه السلام محسوب مىشود .
بررسى مناقشات ابن تيميه
ابن تيميه دلالت حديث مباهله را بر امامت اميرالمؤمنين عليه السلام رد مىكند ، اما در كلام وى اضطراب و تهافت وجود دارد . نخستين اشكال وى آن است كه احدى با رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مساوى نيست .