اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم . وجعل لهم ذمّة اللَّه تعالى وعهده ألّا يُفتنوا عن دينهم ولا يعشروا ، و شرط عليهم أنْ لا يأكلوا الربا ولا يتعاملوا به ؛ « 1 »
نصاراى نجران « عاقب » و « سيّد » را به همراهى كسى به سوى رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرستادند و قصد داشتند با ايشان مباهله كنند . آن گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم در حالى كه على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام همراه ايشان بودند به سوى آنان رفت . چون نصرانيان ايشان را ديدند ، گفتند : « اينان چهرههايى هستند كه اگر خدا را سوگند دهند كه كوه را از جا بركَنَد ، قطعاً خداوند اين كار را خواهد كرد » . از همين رو با پيامبر مباهله نكرده و بر دو هزار جامه با ايشان مصالحه كردند كه قيمت هر جامهاى چهل درهم بود . افزون بر آنكه فرستادگان رسول خدا را نيز ميهمانى دهند . پيامبر پيمان و عهد الاهى با آنان بست كه از دين خود تجاوز نكنند و از مردم عُشر اخذ نكنند و با ايشان شرط كرد كه ربا نخورند و معاملهء ربوى انجام ندهند .
روايت حسكانى
حاكم حسكانى نيز به سند خود روايت مىكند :
عن أبي إسحاق السبيعي ، عن صلة بن زفر ، عن حذيفة بن اليمان قال :
جاء العاقب والسيّد - أُسقفا نجران - يدعوان النبيّ صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم إلى الملاعنة ، فقال العاقب للسيّد : « إنْ لاعن بأصحابه فليس بنبيّ ، وإنْ لاعن بأهل بيته فهو نبيّ » .
فقام رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ، فدعا عليّاً فأقامه عن يمينه ، ثمّ دعا الحسن فأقامه عن يساره ، ثمّ دعا الحسين فأقامه عن يمين عليّ ، ثمّ دعا فاطمة فأقامها خلفه .
هامش
( 1 ) . الكامل في التاريخ : 2 / 293 - 294 .