شد ، سپس حسين عليه السلام آمد و بر حضرتش وارد شد . سپس فاطمه عليها السلام و آنگاه على عليه السلام وارد شدند و پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم قرائت فرمودند : « إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ » .
وى در ادامه مىنويسد : اگر بگويى دعوت پيامبر تنها براى روشن شدن دروغگو از ميان ايشان و دشمنشان بود و اين موضوع به ايشان و تكذيب كنندهء حضرتش اختصاص دارد ، پس ضميمه كردن فرزندان و زنان به چه معناست ؟
مىگويم اين تاكيدى است بر اعتماد به نفس ايشان و روشن شدن صدق گفتارش ، زيرا خود و عزيزان و محبوبترين مردم و جگرگوشههايش در معرض اين كار [ سخت ] قرار داد . علاوه بر آن اين عمل پيامبر تأكيدى است بر اطمينان آن حضرت به دروغگو بودن نصارا تا اينكه به وسيله عزيزان و احبّاء خود ، آنان را هلاك سازد و آنان با پايان مباهله مستأصل گردند .
پيامبر فرزندان و زنان را به اين كار اختصاص داد ، زيرا عزيزترين افراد خانواده و محبوبترين آنها هستند و چه بسا مردى خود را فداى خانواده خود كند و در راه آنها جنگيد تا كشته شوند و از اين جهت است كه در جنگها خانواده خود را به همراه خود مىبردند تا مانع فرار آنان از جنگ شوند و مدافع مردها در نبرد باشند به طورى كه عزم و اراده مردان را بر جنگ كردن تقويت كنند كه به آن زنان ، « حماة الحقائق » گفته مىشد .
و در سخن ، آنها را بر خود مقدم مىكردند ، تا متوجه جايگاه و قرب منزلتشان باشند و اعلان كنند كه خود فدايى آن زنان هستند .
و در اين بيان دليلى است كه چيزى قوىتر از آن بر فضيلت اصحاب كساء عليهم السلام وجود ندارد .
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٨٤