« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ - إلى قوله : - الْكاذِبينَ » روايت كرد كه گفت : اين آيه بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نازل شد و [ مراد از ] نفس او على عليه السلام است . [ و مراد از ] زنان ما ، فاطمه سلام اللَّه عليها است . [ و مراد از ] فرزندان ما ، حسن و حسين عليهما السلام هستند و نفرين بر دروغگويان نيز دربارهء عاقب ، سيد ، عبدالمسيح و اصحاب آنها نازل شده است .
در همين راستا ابن حجر عسقلانى نيز در شرح حديث منزلت ، روايت مسلم و ترمذى را درباره آيه مباهله آورده است . « 1 » وى در ادامه به اسناد ديگر اين حديث اشاره مىكند . « 2 »
نكاتى دربارهء حديث سعد بن ابى وقّاص
اختلاف در نقلهاى مختلف از يك حديث با سندى واحد ، پژوهشگران را به تأمل وا مىدارد كه چگونه ممكن است يك حديث با سندى واحد ، در محتوا دچار چنان تغيير و تحوّل گردد كه در يك نقل نزول آيهء مباهله به عنوان فضيلتى براى اميرالمؤمنين عليه السلام مطرح شده باشد و بر اساس نقل ديگر آيهء تطهير ؟ !
آيا اين مصداق بارز تحريف نيست ؟ البته تصرف در محتواى روايات در ميان عالمان سنى امرى عادى است و اگر بتوان در همين مورد خاص اختلاف ميان نقلها را در فضائل اميرالمؤمنين عليه السلام حمل بر صحت نمود ، به يقين تغييرات
هامش
( 1 ) . فتح الباري في شرح صحيح البخاري : 7 / 60 .
( 2 ) . ابن حجر مىنويسد : « وهذا الحديث أعنى حديث الباب دون الزيادة ، روي عن النبي صلّى اللَّه عليه وآله عن غير سعد من حديث عمر وعلى نفسه وأبي هريرة وابن عباس وجابر بن عبداللَّه والبراء وزيد بن أرقم وأبي سعيد وأنس وجابر بن سمرة وحبشي بن جنادة ومعاوية وأسماء بنت عميس وغيرهم وقد استوعب طرقه ابن عساكر في ترجمة علي » ؛ همان .