تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
همسران پيامبر است . . . و چون از حديث مسلم چنين توهّم شود كه كلام او زنان پيامبر را از معناى آيه خارج مىكند . . . مىگويم : در كجاى صحيح مسلم به اين مطلب تصريح شده است ؟ . . . در صحيح مسلم مطلبى نيست غير از اين‌كه پيامبر اكرم چهار نفر را زير كساء داخل كرد و آيه را قرائت فرمود . پس وى در كجا تصريح كرده كه زنان پيامبر [ در مفهوم اهل بيت ] نيستند ؟ تأمّل سوم اين‌كه اين روايت دلالت دارد كه هيچ يك از صحابه با هيچ كدام از همسران پيامبر عداوت و دشمنى نداشته‌اند ، هر چند كه ميان آنان جنگى رخ داده باشد ، هم‌چنان كه عايشه فضائل آل البيت را روايت مىكند و اين از دلايلى است كه تأكيد مىكند بين صحابه و همسران پيامبر عداوت نبوده است . - بر خلاف آن چه كه شيعه گمان مىكند - . تأمّل چهارم اين‌كه صحابه پيامبر از اين آيه و حديث نه امامت فهميده‌اند و نه عصمت ، در غير اين صورت قطعاً با على بيعت مىكردند و در نتيجه آنان كه با على جنگيدند ، با او نمىجنگيدند و با استناد به آيه و حديث ذيل آن ، جنگ كنندگان با او را محكوم مىكردند . تأمل پنجم اين‌كه نقل اين حديث از سوى اهل سنت - از زمان تابعين تا عصر كتابت حديث - و نقل آن در نوشته‌هاى اهل‌سنت دليلى است بر محبت آنان نسبت به آل‌البيت . تأمل ششم اين‌كه شيعيان از استدلال به اين حديث صحيح ، به حديثى ضعيف كه زنان پيامبر را از اهل بيت خارج كرده است عدول كرده‌اند كه به خاطر نفرت و بغض آنان نسبت به عايشه است .