شاهد اوّل : اختلاف تعبير و عوض شدن ضماير .
در آيات قبل و فراز ابتدايى آيهء مورد بحث و نيز آيات پس از آن ، ضماير جمع مؤنث به كار رفته است و خداوند در اين آيات تذكّرات و دستوراتى به همسران پيامبر مىدهد . در فراز پايانى آيهء مورد بحث ، به يك باره تعابير تغيير پيدا مىكند و ضماير به صورت مذكر به كار مىرود . به عبارت ديگر با يك نگاه اجمالى به سورهء احزاب روشن مىشود كه از آيهء « بيست و هشتم » تا آيهء « سى و چهارم » به مطالبى دربارهء همسران پيامبر اشاره دارد و در تمام اين آيات ضماير به صورت جمع مؤنث به كار رفته است و در اين ميان تنها در فراز پايانى آيهء « سى و سوم » ، ضماير عوض شده است . از اين اختلاف تعبير و عوض شدن ضماير مىتوان استفاده كرد كه احتمالًا اين آيه در محل مناسب خود قرار نگرفته است . به علاوه به كار رفتن ضماير جمع مذكر حاكى از آن است كه اين قسمت از آيه ارتباطى با همسران پيامبر صلى اللَّه عليه وآله و سلم ندارد . برخى در مقام پاسخ به اين اشكال برآمده و گفتهاند كه چون شخص رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله وسلّم داخل در اهل بيتاند ، ضماير از باب تغليب به صورت مذكر به كار رفته است . اما اين توجيه دربارهء قول عكرمه و طرفداران نظريهء وى كاملًا نا موجّه است ؛ زيرا آنان قائلند كه عنوان اهل بيت صرفاً به ازواج رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله وسلّم اختصاص دارد و روشن است كه حضرت خاتم الأنبياء صلى اللَّه عليه وآله و سلم داخل در ازواج النبّى نيست .
اما شاهد دوم بر اينكه فراز مورد بحث در محل مناسب خود قرار نگرفته آن است كه اگر آيه مورد بحث را از ميان آيات جدا كنيم ، هيچ خللى به محتواى آيات وارد نمىشود . بنابراين علاوه بر دلايلى كه بر نادرستى گفته ابن كثير اقامه شد ، اساساً مستند وى كه همان بحث سياق آيات بود نيز در اينجا
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٥٣