بلند ، » مخصوصا معابد مرتفع ، «
وَ تَماثِيلَ
- و تنديسها . » يعنى مجسمههايى كه همانند صورت واقعى و طبيعى بودند ، «
وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ
- كاسههايى چون حوض . » / 437 از حيث بزرگى . زيرا سليمان نمىتوانست به لشكريانش در ظرفهاى كوچك غذا دهد .
«
وَ قُدُورٍ راسِياتٍ
- و ديگهاى محكم برجاى ، مىساختند . » سليمان ديگهايى داشت كه در زمين محكم شده بود و ديگهاى ديگرى كه مىتوانستند آنها را از جايى به جايى ديگر برند .
«
اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ
- اى خاندان داود ! براى سپاسگزارى كار كنيد . و اندكى از بندگان من سپاسگزارند . » مهمترين عبرتى كه در اين آيات كريمه هست ضرورت شكر عملى است به عبارت ديگر شكر به زبان پس از چندى تبديل به شكر به عمل مىشود . و در اين سه نكته است كه در خور ذكر است :
اول : عمل صالح ، چنان كه خداى تعالى به داود مىگويد : « كارهاى شايسته كنيد » به طور مثال شكر عملى مال ، انفاق آن است در راه خدا و تصدق به فقرا و هزينه كردن آن در راه يارى دين اسلام .
دوم : نگهدارى عواملى كه سبب فضل و نعمت پروردگار شده است . عالم عالم مىشود به سبب درس و مطالعه و تفكر و كار . شكر علم اين است كه اين عوامل را حفظ كند ، زيرا حفظ آنها سبب حفظ و زيادت علم مىشود .
سوم : رسيدن به غايت و هدف اصلى نعمت . زيرا هر چيز در زندگى / 438 براى وصول به هدفى بزرگتر است تا جايى كه انسان به هدف بزرگتر و بزرگتر كه اطاعت و تسليم است برسد . مجاهد مىخواهد كه با مردم سخن بگويد و با مردم سخن بگويد تا آنها را هدايت كند و هدايت كند تا مجموعهء دينى را تكميل نمايد و اين