تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥

معناى واژه‌ها

2 [ يلج ] : داخل مىشود . [ يعرج ] : اوج مىگيرد . 3 [ لا يعزب ] : آن را از دست نمىدهد و بر او پنهان نمىماند . 5 [ معاجزين ] : معاجز كسى است كه مىكوشد دليل طرف را باطل كند يا سست گرداند . [ رجز اليم ] : عذاب دردناك . / 418

ستايش از آن اوست و او حكيم و آگاه است

رهنمودهايى از آيات :

اين سورهء مباركه ، با كلمه « الحمد » آغاز مىشود و سپس دو نام از نامهاى خداى متعال « الحكيم » و « الخبير » . از خصايص قرآن آوردن براءة استهلال است و آن اشارهء متكلم است از كلمه يا جمله‌اى كه در آغاز سخن مىآورد به مطلبى كه مىخواهد بيان كند . در قرآن نيز اين صفت را مىيابيم و پيش از تفصيل مطلب در يك يا دو كلمه در آغاز بدان اشارت دارد . از دلايل اين كه قرآن وحى است و از سوى خدا نازل شده همين است ، زيرا نوع بشر قادر به آن نيست كه نخست مطلب را چنان مجمل بيان كند و سپس به آن گونه تفصيلش دهد . در سوره‌اى كه با واژهء « الحمد » شروع مىشود ، اشارات و تجليات دو اسم