مستمر خطايى بزرگ است بلكه از نوع كارهاى شيطان . بهشت را جز به ايمان به كس ندهند بلكه به كسى دهند كه عملى هم مناسب با اين ايمان داشته باشد . اما اگر كسى چنان پندارد كه خدا رحيم و رءوف است و كسى را عذاب نمىكند ، گرفتار پندارى خطا شده است .
قرآن اين آرزو را به سه گونه توجيه مىكند .
/ 219 اول : آنچه مربوط به آخرت است ، به اين معنى كه خداى تعالى جهنم را از پريان و آدميان پر مىكند و اين ما را از براى خوف و هشدار كافى است .
دوم : عذابهاى دنيوى فكر مخالفت با احلام و آرزوهاى ساده را در سر ما مىافكند . پس هم چنان كه نعمتهاى ظاهرى و باطنى خدا ما را بدان راه مىنمايد كه خدا رحيم و رءوف است نسبت به بندگانش ؛ جنبهء عذاب در دنيا فراياد ما مىآورد كه خدا جبار و متكبر است غضب مىكند و انتقام مىگيرد و عذاب مىكند و ويران مىكند و به نابودى مىكشد .
سوم : قرآن ما را خبر مىدهد كه عدالت خدا مانع آن است كه نيكوكار و بدكار و مؤمن و كافر در برابر او يكسان باشند . احساسات آدميان همچنين چيزى را نمىتواند بپذيرد . مثلا چگونه ممكن است در نزد خدا كسى كه در برابر ظلم ظالمان سكوت اختيار مىكند با كسى كه براى مبارزه با آنها انواع شكنجهها را تحمل مىكند ، برابر باشند .
سپس آيات ما را با پارهاى از صفات مؤمنان آشنا مىكند . كه مهمترين و بارزترين آنها خضوع ايشان است در پيشگاه الهى و تسليم آنهاست در هر حال و هر موقعيت . خواه از بيم يا از اميد . در نظر آنان هيچ كس بزرگتر از خدا و خردتر از غير خدا نيست . على ( ع ) دربارهء پرهيزگاران مىفرمايد :
« خدا در دل آنها بزرگ است و جز او همه چيز در ديدهء ايشان خرد است » .
ديگر از صفات مؤمنان اين است كه از بسترهاى خويش پهلو مىكنند و به عبادت در پيشگاه خدايشان مىايستند و در راه او انفاق مىكنند و خود را شايسته اجر و مزد آنان مىسازند . اين از چيزهايى است كه با تمنيات و آمال منافات دارد ولى
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: احمد آرام
ص١٨٠