جايگزين شود اين است كه بدانند كه از سوى خدا نازل شده است . چنان كه در اين جا و در سورهء فرقان مىبينيم .
[ 3 ] «
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ
- آيا مىگويند دروغى است كه خود به هم بربافته ؟ » خدا به كافران تأكيد مىكند كه قرآن دروغى به هم بربافته نيست به دو سبب :
يكى آن كه : محور اين دعوت حق است نه خود پيامبر ، چنان كه صفت دعوتهاى كاذب است يعنى دعوتهايى كه هدفشان مصالح ياران و پيروان آنهاست .
«
بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ
- نه ، سخنى است بر حق از جانب پروردگارت . » دوم آن كه : آنچه اين رسالت به آن منتهى مىشود ، هدايت است و اين دليل صحت آن است در حالى كه دعوتهاى دروغين به گمراهى مردم منتهى مىشوند .
/ 209 «
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ
- تا مردمى را كه پيش از تو بيم دهندهاى نداشتهاند بيم دهى ، شايد به راه هدايت افتند . » [ 4 ] سپس سياق مطلب به آفرينش آسمانها و زمين كه در شش روز به پايان رسيده است مىكشد . ممكن است پرسندهاى بپرسد : چرا شش روز و نه ده روز ؟
مسلما جواب اين است كه اگر قرآن گفته بود ده روز پرسنده مىپرسيد : چرا ده روز و نه شش روز ؟ و اين نفى نمىكند حكمتى را كه خدا در تفسير اين اعداد مىداند .
يقينا حساب در نزد خدا با آنچه در نزد مردم است فرق دارد . خداى تعالى مىفرمايد : « يك روز در نزد پروردگارت به قدر هزار سال است كه مىشماريد » مسلما توجه آيه به مسئلهء تكامل است در آفرينش .
«
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
- خداست كه آسمانها و زمين را و آنچه ميان آنهاست در شش روز بيافريد . » مخلوقات در خلال اين شش روز در تطور بودهاند .