نيكوترين وجه آفريد . » « به نيكوترين وجه آفريد » يعنى به هر موجودى آن داد كه در خور او بود .
مثلا به شير دندان شير داد و به انسان دندان انسان و به عقاب نوك عقاب . اگر هر يك از اينها نه آن چنان بود كه اكنون هست براى زندگى او مناسب نمىبود . هر چيزى در حد خود متناسب و متكامل است و با شرايط زيست و طبيعت او هماهنگ .
/ 212 سپس از آفرينش انسان سخن مىگويد و مراحلى را كه طى كرده و دورهاى را كه بايد از آغاز تا مرگ بپيمايد .
«
وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ
- و آفرينش انسان را از گل آغاز كرد . » [ 8 ] «
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ
- سپس نسل او را از عصارهء آبى بىمقدار پديد آورد . » انسان را دو ابتداست . يكى هنگامى كه آدم را آفريد و ذريهء او را در صورت مورچگان پديد آورد . دوم هنگامى كه همه افراد بشر را در صلب مردان قرار داد . و اين از آبى بى مقدار بود . انسان اين آب را تحقير مىكند ولى در واقع اساس آفرينش اوست و سر حياتش در آن پيچيده است .
آرى ، از گل و از آب بىمقدار اين انسان راست بالا بيافريد انسانى كه بعدا به صورت خصمى آشكار جلوه نمود و به ناحق در زمين تكبر ورزيد . آيا به اصل آفرينش خود نمىنگرد تا از خودخواهيش بكاهد . خداى تعالى مىفرمايد : « پس آدمى بنگرد كه از چه چيز آفريده شده است * از آبى جهنده آفريده شده است * كه از ميان پشت و سينه بيرون مىآيد * خدا به بازگردانيدن او توانا است » . « 5 » [ 9 ] سپس چون جسد انسان نخستين يعنى آدم و حوا را بيافريد . از روح خود در آن دميد . روح را به خود نسبت داد ، تا عظمت آن را بيان كند و از انسان كه او را به آب پست بىمقدار نسبت داده بود تجليل كند .
هامش
( 5 ) - الطارق / 4 تا 7 .