به ديگرى منتقل گردد و ديگر به دست شما نيايد » . امير المؤمنين على ( ع ) فرمودند :
« كم اتفاق مىافتد چيزى كه پشت كرد دوباره بازگردد » . « 23 » آنان كه شكر نعمتى مىگويند مىدانند كه آن سرآغاز يك سلسله نعمتهاى ديگر است از سوى خدا كه اندك اندك فرا مىرسند و آنها شكر مىگويند . در حالى كه آنها كه از نعمت سرمست مىگردند هرگز نعمت در نزد آنها كامل نشود .
پس كسى كه هزار تومان حاصل كرده و شكر آن به جاى آورده به كوشش و فعاليت و اداى حقوق ديگران كم كم هزار هزار نزد او خواهد آمد در حالى كه آن كه مست غرور است نه تنها نعمتش افزون نمىگردد ، آنچه را هم كه از آن خود اوست از دستش مىرود .
اين است كه حضرت امير المؤمنين مىفرمايد :
/ 186 « چون دامن نعمت به دستتان افتاد از شكر گزارى دريغ مكنيد تا همه را به چنگ آريد » . « 24 »
چگونه خدا را در برابر نعمتهايش شكر گوييم ؟
به چند طريق :
اولا : شكر گوينده از خاستگاه ايمان حركت كند كه اين نعمتها از سوى خداست . پس اذعان به اين كه نعمتها از سوى خداست خود عنوان شكر آنهاست .
امام صادق ( ع ) فرمايد :
« هر كس را خدا نعمتى دهد و آن را به دل بشناسد ، شكرش را به جاى آورده است » . « 25 » ثانيا : گفتن جملهء « الحمد للَّه » به زبان . عمر بن يزيد گويد از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىگفت :
هامش
( 23 ) - همان منبع ، ص 47 .
( 24 ) - همان منبع ، ص 53 .
( 25 ) - همان منبع ، ص 32 .