« شكر هر نعمتى - هر چند هم كه بزرگ بود - اين است كه بگويى الحمد للَّه » . « 26 » ثالثا : اجتناب از محرمات و دورى از فخر و زورگويى و اسراف و بخل و فساد جنسى .
از حضرت امير ( ع ) روايت شده كه فرمود :
« شكر هر نعمتى پرهيزگارى است از هر چه خدا حرام كرده است » . « 27 » / 187 رابعا : اداى حقوق نعمت و التزام به حدودى كه شرع معين كرده .
سدير الصيرفى بر امام صادق داخل شد ( به ظاهر مردى مالدار بود ) حضرت به او گفت :
« اى سدير ، مال كسى اگر افزون شود حجت خدا هم بر او تمامتر است .
اگر به اداى حقوق الهى توانايى يافتيد آن را ادا كنيد » .
سدير پرسيد : يا بن رسول اللَّه به چه طريق ؟
فرمود :
« به برآوردن حاجت برادرانتان از اموالتان . اى سدير ، بر آنچه خدا به شما عنايت كرده شكر گوييد و به كسانى كه شما را شكر مىگويند انعام كنيد ، زيرا اگر چنين كنيد خدا نيز بر نعمت شما بيفزايد و برادرانتان نيكخواه شما شوند . سپس اين آيه را تلاوت كردند كه اگر شكر گوييد بر نعمت شما مىافزايم » .
پنجم : به كوشش در راه خدا و طلب خشنودى او . اينك بنگريم كه حضرت رسول ( ص ) چگونه خود را براى شكرگزارى به درگاه خدا به تعب مىاندازد :
عمر بن خطاب بر آن حضرت داخل شد . پيامبر تب كرده بود عمر گفت : يا رسول اللَّه ، / 188 تب و لرز شما چقدر سخت است ! پيامبر ( ص ) گفت : اين حال مانع من
هامش
( 26 ) - همان منبع ، ص 43 .
( 27 ) - همان منبع ، ص 42 .