گروهى از صحابه ، در خانهء يكى از اصحاب جمع شده بودند و شراب مىخوردند . على بن ابىطالب نيز در ميان آنان بود ، چون وقت نماز فرا رسيد ، همه در حال مستى به على بن ابىطالب اقتدا كردند ! او پس از حمد سورهء كافرون را قرائت كرد و پس از آيهء « لاأَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ » « 1 » گفت « ونحن نعبد ما تعبدون ! » پس از اين واقعه آيهء زير نازل شد . « 2 »
« يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكارى » ؛ « 3 »
اى اهل ايمان ! در حالى كه مست هستيد به نماز نزديك نشويد .
روشن است كه اين حديث از سوى دشمنان اهل بيت عليهم السلام و نواصب جعل شده است .
سيد قطب در تفسير خود به نقل از ترمذى اين حديث را آورده است . « 4 »
البته براساس تحقيقات انجام شده معلوم شد كه اصل داستان صحيح است ، اما :
اولًا : اين جلسه در منزل سعد بن ابى وقاص تشكيل شده بود .
ثانياً : اميرالمؤمنين عليه السلام در اين جلسهاى حضور نداشته است .
ثالثاً : كسى كه آيه را اين چنين خواند ، عبدالرحمان بن عوف بوده است .
سعد بن ابى وقاص و عبدالرحمان بن عوف از جملهء ده نفرى هستند كه بر اساس روايت ساختگى اهل سنّت ، پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله به آنها بشارت بهشت داده است . اين ده نفر كه معروف شدند به « عشرهء مبشّره » عبارتند از : على عليه السلام ، زبير ، طلحه ، ابوبكر ، عمر ، عثمان ، عبدالرحمان بن عوف ، سعد بن ابى وقاص ،
هامش
( 1 ) . سوره كافرون : آيه 2 .
( 2 ) . سنن ترمذى : 5 / 238 حديث 3027 .
( 3 ) . سوره نساء : آيه 43 .
( 4 ) . فى ظلال القرآن : 2 / 665 .