مسجد و مانند آن بسازد و ثواب آن را هديه آن امام نمايد و همچنين است اگر چيزى را براى امامزادهاى نذر كند .
( مسأله 2293 ) گوسفندى را كه براى صدقه ؛ يا براى يكى از امامان نذر كردهاند پشم آن و مقدارى كه چاق مىشود جزء نذر است و اگر پيش از آنكه به مصرف نذر برسد شير بدهد ، يا بچه بياورد بنابر احتياط واجب بايد به مصرف نذر برسانند .
( مسأله 2294 ) هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كار خيرى را انجام دهد ، بعد از آنكه حاجتش برآورده شد ، بايد آن كار را انجام دهد و نيز اگر بدون آنكه حاجتى داشته باشد ؛ عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد ، آن عمل بر او واجب مىشود .
( مسأله 2295 ) در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود ، و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد ، بايد نكردنش بهتر از انجام آن نباشد .
( مسأله 2296 ) اگر به عهد خود عمل نكند ، بايد كفاره بدهد يعنى شصت فقير را سير كند ، يا دو ماه روزه بگيرد ، يا يك بنده آزاد كند .
احكام قسم خوردن
( مسأله 2297 ) اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند مثلًا قسم بخورد كه روزه بگيرد ، يا دود استعمال نكند ، چنانچه عمداً مخالفت كند ؛ بايد كفاره بدهد ، يعنى يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را سير كند ، يا آنانرا بپوشاند و اگر اينها را نتواند بايد سه روز روزه بگيرد .
( مسأله 2298 ) قسم چند شرط دارد :
اول كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ و عاقل باشد و اگر مىخواهد راجع به مال خودش قسم بخورد بايد در حال بالغ شدن سفيه نباشد و از روى قصد و اختيار قسم بخورد پس قسم خوردن بچه و ديوانه و مست و خارج از اختيار درست نيست .
دوم كارى را كه قسم مىخورد انجام دهد ، بايد حرام و مكروه نباشد و كارى را كه قسم مىخورد ترك كند ، بايد واجب و مستحب نباشد و اگر قسم بخورد كه كار مباحى را به جا آورد ،