( 33 ) احكام وقف
( مسأله 2299 ) اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك او خارج مىشود و خود او و ديگران نمىتوانند آن را ببخشند ، يا بفروشند و كسى هم از آن ملك ارث نمىبرد .
( مسأله 2300 ) وقف چيزى هم با صيغه عربى و ديگر زبانها انجام مىگيرد مثلًا بگويد اين خانه را وقف كردم ، و همچنين با فعل نيز صورت مىپذيرد و به آن « وقف معاطاطى » مىگويند : مثلا فرش را براى وقف به مسجد ، ببرد ، و روى آن دو ركعت نماز به عنوان اين كه فرش مسجد است بگذارد ، و تحويل ، متولّى مسجد بدهد .
( مسأله 2301 ) در صحت وقف عام مانند وقف بر فقرا و علما ، قبول شرط نيست ولى در وقف خاص مانند وقف بر شخص معينى ، احتياط لازم قبول او يا وكيل او است .
( مسأله 2302 ) اگر ملكى را براى وقف معين كند و پيش از خواندن صيغه وقف پشيمان شود ؛ يا بميرد ؛ وقف درست نيست .
( مسأله 2303 ) كسى كه مالى را وقف مىكند ؛ بايد از موقع خواندن صيغه ، مال را براى هميشه وقف كند و اگر مثلًا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده اشكال دارد . و نيز اگر بگويد تا ده سال وقف باشد و بعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال وقف باشد ، بعد پنج سال وقف نباشد و دوباره وقف باشد ؛ وقف بودنش اشكال دارد .
( مسأله 2304 ) وقف در صورتى صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براى او