رجحان داشته باشد و همچنين نذر كارى كه فعل و ترك آن مساوى است صحيح نيست .
( مسأله 2286 ) اگر نذر كند روزه بگيرد ولى وقت و مقدار آن را معين نكند چنانچه يك روز روزه بگيرد كافى است . و اگر نذر كند نماز بخواند و مقدار و خصوصيات آن را معين نكند ؛ اگر يك نماز دو ركعتى بخواند كفايت مىكند و اگر نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معين نكند اگر چيزى بدهد كه بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است و اگر نذر كند كارى براى خدا به جا آورد ، در صورتى كه يك نماز بخواند يا يك روز روزه بگيرد ، يا چيزى صدقه بدهد ، نذر خود را انجام داده است .
( مسأله 2287 ) اگر نذر كند روز معينى را روزه بگيرد ، بايد همان روز را روزه بگيرد و تا ناچار نباشد مسافرت نكند و چنانچه در آن روز براى ضرورت مسافرت كند ، قضاى آن روز را بگيرد و كفّاره ندارد .
( مسأله 2288 ) اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند ، بايد كفاره بدهد يعنى يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد .
( مسأله 2289 ) اگر نذر كند كه به فقير معينى صدقه بدهد نمىتواند آن را به فقير ديگر بدهد و اگر آن فقير بميرد ؛ بنابر احتياط بايد به ورثه او بدهد .
( مسأله 2290 ) اگر نذر كند كه به زيارت يكى از امامان مثلًا به زيارت حضرت اباعبدالله ( عليه السلام ) مشرف شود ، چنانچه به زيارت امام ديگر برود كافى نيست و اگر به واسطه عذرى نتواند آن امام را زيارت كند چيزى بر او واجب نيست .
( مسأله 2291 ) اگر براى حرم يكى از امامان يا امامزادگان چيزى نذر كند بايد آن را به مصارف حرم برساند از قبيل فرش و پرده و روشنائى و در صورت بىنيازى حرم مىتواند به خدامى كه مشغول خدمت هستند يا به زائران فقير بدهد .
( مسأله 2292 ) اگر براى خود امام ( عليه السلام ) چيزى نذر كند ، چنانچه مصرف معينى را قصد كرده ، بايد به همان مصرف برساند و اگر مصرف معينى را قصد نكرده ، بايد به زوار فقير بدهد ، يا
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 496
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٤٩٦