( 14 ) احكام مُزارَعَه
( مسأله 1871 ) مزارعه آن است كه مالك زمين را در اختيار زارع بگذارد ؛ تا زراعت كند و سهم معينى از حاصل آن را به مالك بدهد .
( مسأله 1872 ) مزارعه چند شرط دارد :
1 - صاحب زمين و زارع هر دو مكلف و عاقل باشند و با قصد و اختيار خود مزارعه را انجام دهند و سفيه و يا به حكم حاكم شرع ممنوع المعامله نباشند .
2 - همه حاصل زمين به يكى اختصاص داده نشود .
3 - سهم هر كدام به طور مشاع باشد مثل نصف يا ثلث حاصل و مانند اينها پس اگر قرار دهند حاصل يك قطعه مال يكى و قطعه ديگر مال ديگرى صحيح نيست و نيز بايد تعيين شده باشد و اگر مالك بگويد در اين زمين زراعت كن و هر چه مىخواهى به من بده صحيح نيست .
4 - مدتى را كه بايد زمين در اختيار زارع باشد معين كنند و بايد مدت به قدرى باشد كه در آن مدت به دست آمدن حاصل ممكن باشد .
5 - زمين قابل زراعت باشد و اگر زراعت در آن ممكن نباشد ، اما بتوانند كارى كنند كه زراعت ممكن شود ، مزارعه صحيح است .
6 - اگر در محلى هستند كه مثلًا يكنوع زراعت مىكنند چنانچه اسم هم نبرند همان زراعت معين مىشود و اگر چند نوع زراعت مىكنند بايد زراعتى را كه مىخواهد انجام دهد