تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
هرچند بر اثر گرمى هوا و وزش باد ، اعضاى سابق خشك شده باشد ؛ مثلا موقعى كه مىخواهد دست راست را بشويد صورت او خشك شود ؛ ولى اگر طورى انجام دهد كه پشت سر هم نباشد وضوى او باطل است ؛ هرچند بر اثر سردى هوا ، اعضاى قبلى ، خشك نشده باشد . شرط يازدهم - آنكه شستن صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها را خود انسان انجام دهد و اگر ديگرى او را وضو دهد ، يا در رساندن آب ، به صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها به او كمك نمايد ، وضو باطل است . ( مسأله 239 ) كسى كه نمىتواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد كه او را وضو دهد . و چنانچه مزد هم بخواهد ، در صورتى كه بتواند بايد بدهد . ولى بايد خود او نيّت وضو كند و با دست خود مسح نمايد و اگر نمىتواند بايد نايبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد ، و اگر اين هم ممكن نيست بايد از دست او رطوبت بگيرند و با آن رطوبت ، سر و پاى او را مسح كنند . شرط دوازدهم - آنكه استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد . ( مسأله 240 ) كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد ، مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند سخت تشنه بماند ، نبايد وضو بگيرد ، ولى اگر نداند كه آب براى او ضرر دارد و وضو بگيرد ، و بعد بفهمد ضرر داشته وضوى او صحيح است . ( مسأله 241 ) اگر رساندن آب به صورت و دست‌ها به مقدار كمى كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد و بيشتر از آن ضرر داشته باشد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . شرط سيزدهم - آنكه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . ( مسأله 242 ) اگر مىداند چيزى به اعضاى وضو چسبيده ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن برساند . ( مسأله 243 ) اگر در صورت و دست‌ها و جلوى سر و روى پاها به واسطه سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پيدا شود ، شستن و مسح روى آن كافى است و چنانچه سوراخ شود ، رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوستِ يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير