اللَّهُمَّ بَيَّضْ وَجْهي يَوْمَ تَسْوَدُّ فِيهِ الوُجُوهُ و لا تُسَوِّدْ وَجْهي يَوْمَ تَبْيَضُّ فِيهِ الوُجُوهُ
و در وقت شستن دست راست بخواند :
اللَّهُمَّ أعْطِني كِتابِي بِيَمِيني و الْخُلْدَ فى الجِنانِ بِيَساري و حاسِبْني حِساباً يَسيراً
و موقع شستن دست چپ بگويد :
اللَّهُمَّ لا تُعْطِني كِتابي بِشِمالي و لا مِنْ وَرَاءِ ظَهْري و لا تَجْعَلْها مَغْلولَةً إلى عُنُقي و أعوذُ بِكَ مِنْ مُقَطَّ ع اتِ النِّيرانِ
و موقعى كه سر را مسح مىكند بگويد :
اللَّهُمَّ غَشِّني بِرَحْمَتِكَ و بَرَكاتِكَ و عَفْوِكَ
و در وقت مسح پا بگويد :
اللَّهُمَّ ثَبِّتْني عَلَى الصِّراطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ الأقْدامُ و اجْعَلْ سَعْيي فى ما يُرْضِيكَ عَنّي يا ذَا الجَلالِ و الإكْرام .
شرايط وضو
شرايط صحيح بودن وضو سيزده چيز است :
شرط اول - آنكه آب وضو پاك باشد .
شرط دوم - آن كه مطلق باشد .
( مسأله 225 ) وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است ؛ اگرچه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد و اگر با آن وضو ، نمازى هم خوانده باشد ، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند .
شرط سوم - آنكه آب وضو مباح باشد و بنابر احتياط واجب فضايى كه در آن وضو مىگيرد و ظرف آن نيز مباح باشد .
( مسأله 226 ) وضو با آب غصبى و با آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه