تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
حرام و باطل است ولى اگر سابقاً راضى بوده و انسان نمىداند كه از رضايتش برگشته يا نه وضو صحيح است . و نيز اگر آب وضو از صورت و دست‌ها در جاى غصبى بريزد ، وضوى او صحيح است ؛ خواه در غير آنجا بتواند وضو بگيرد يا نه . ( مسأله 227 ) كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند آب آن را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى كسانى كه در آنجا نماز مىخوانند ، نمىتواند از آب آن وضو بگيرد ؛ ولى اگر معمولا كسانى هم كه نمىخواهند در آنجا نماز بخوانند از آب آن وضو مىگيرند - كه كاشف از اجازه عمومى باشد - مىتواند از آب آن وضو بگيرد . ( مسأله 228 ) اگر فراموش كند آب ، غصبى است و با آن وضو بگيرد وضوى او صحيح است ؛ و اگر خودش آب را غصب كرده باشد احتياط آن است كه وضو را اعاده كند . شرط چهارم - هرگاه بخواهد وضوى ارتماسى بگيرد بايد ظرف آب وضو مباح باشد ، ولى اگر با دست از ظرف غصبى آب بردارد و وضو بگيرد ، صحيح است . ( مسأله 229 ) اگر در حوضى كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است وضو بگيرد صحيح است . ( مسأله 230 ) اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقاً قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند ، چناچه انسان نداند كه زمين صحن را براى قبرستان وقف كرده‌اند ، وضو گرفتن در آن حوض و نهر اشكال ندارد . شرط ششم - آنكه اعضاى وضو موقع شستن و مسح كردن پاك باشد . ( مسأله 231 ) اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، وضو صحيح است . ( مسأله 232 ) اگر غير از اعضاى وضو ، جايى از بدن نجس باشد وضو صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آن است اول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد . ( مسأله 233 ) اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از