كردند و با ملت تو مخالفت ورزيدند و از فرمان تو روى برگرداندند و به پيامبر تو تهمت زدند و نسبت ناروا دادند و به راه ( دين ) تو پشت كردند ، لعنت فرست . خدايا ! گورهايشان را از آتش پر كن و آتش به اندرونشان بيفكن و خودشان و پيروانشان را كبود چشم « 1 » به سوى جهنم برانگيز . پروردگارا ! ايشان را لعنت كن ؛ بدان گونه كه هر فرشتهء مقرّب و هر پيامبر برانگيخته شده به رسالت و هر بندهء مؤمنى كه خداوند قلبش را آزموده ، لعنتشان مىكنند . خدايا ! ايشان را در پردههاى پنهان و در ظاهر و آشكار بىپرده لعنت كن . بارالها ! لعنت كن جِبْتهاى ( بتها و اشخاص بىخير و منفعت ) اين امّت را و لعنت كن گردنكشان و بيداد گران متكبّر اين امّت را و لعنت كن كشندهء امير المؤمنين را و لعنت كن كشندهء امام حسين را و آنان را گرفتار كن به عذاب سختى كه هيچيك از جهانيان بدان عذاب نمىشود . . . » « 2 » .
انى اكره لكم ان تكونوا سبّابين
اشكال : گاهى گفته مىشود روايتى از اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام وارد شده است كه فرمودهاند : «
إنِّي أَكْرَهُ لَكُمْ أَنْ تَكُونُوا سَبّابِينَ » « 3 »
؛ من خوش ندارم كه شما از بسيار دشنام دهندگان باشيد ؛ و اين دال بر حرمت نفرين كردن و دشنام دادن است . چگونه و با توجه به اين حديث لعن جايز باشد ؟
هامش
( 1 ) - ظاهراً كنايه از كورى باشد به دليل چند آيهء ديگر مثل آيات 124 و 125 سوره طه .
( 2 ) - فروع كافى ، ج 4 ، ص 572 ، ح 1 .
( 3 ) - نهج البلاغه ، خطبه 206 .