( مسأله 472 ) در سجده واجب قرآن ، بايد شرايط زير رعايت شود :
1 - نيّت
2 - هفت عضو سجده بر روى زمين قرار بگيرد .
3 - محل پيشانى بيش از چهار انگشت از جاى زانوها و انگشتان پاها بلندتر نباشد .
4 - بنابر احتياط واجب پيشانى را بر زمين و يا چيزى كه از زمين روييده بگذارد .
( مسأله 473 ) كسى كه در حالت سواره آيه سجده را بخواند يا بشنود ، اگر با سر به سجده اشاره كند كافى است و به جز نيّت ، ديگر شرايط ياد شده لازم نيست .
( مسأله 474 ) در سجده واجب قرآن ، رو به قبله بودن ، با وضو بودن ، پاك بودن بدن و لباس و ديگر شرايط نماز لازم نيست .
( مسأله 475 ) سجده واجب قرآن ، تكبير و ، تشهّد و سلام ندارد ، و مستحب است كه پس از سر برداشتن از سجده تكبير بگويد .
( مسأله 476 ) در سجده واجب قرآن بنابر احتياط واجب بايد ذكر بگويد و هر ذكرى از ذكرهاى سجده نماز كفايت مىكند .
( مسأله 477 ) پس از فراغت از حمد ، بايد تعيين كند كه چه سورهاى مىخواند ، آنگاه آيه « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » را به نيّت آن سوره بخواند و اگر بدون تعيين سوره « بسم اللّه » را بگويد ، بايد آن را به نيّت سورهاى كه خواهد خواند اعادهنمايد .
( مسأله 478 ) اگر پيش از تمام شدن سوره حمد ، سوره معينى را تصميم بگيرد كه در آن ركعت بخواند ، به هنگام تمام شدن حمد ، غفلت كند و سورهاى را كه هميشه مىخواند ، از روى عادت بخواند كفايت مىكند .
( مسأله 479 ) در نماز سورههاى : « والضّحى » و « الانشراح » يك سوره ، و سورههاى « فيل » و « لايلاف » يك سوره محسوب مىشوند ، پس اگر كسى در
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٩٨