( مسأله 450 ) اگر كسى عمدا تكبيرة الاحرام را در حالى كه بدنش در حال طمأنينه و آرامش نبود اداء كند ، بنابر احتياط واجب بايد آن نماز را به هم بزند ، سپس آن را در حال آرامش كامل بگويد .
( مسأله 451 ) براى شروع به نماز يك تكبير كافى است بهتر است كه سه تكبير بگويد ، و بهتر از آن پنج و بهتر از آن هفت تكبير است .
كه با نخستين تكبير وارد نماز مىشود و بقيه تكبيرها فضيلت آن را به كمال مىرساند .
( مسأله 452 ) مستحب است كه به هنگام تكبير گفتن دستها را بالا ببرد ، كف دستها رو به قبله باشد و همه انگشتها يا چهار انگشت آن ( جز انگشت شست ) بسته باشد .
( مسأله 453 ) مستحب است در حال تكبير دستها را تا نزديك صورت يا كمى بيشتر از آن ، تا برسد به محاذات گوشها ، بالا ببرد ، ولى بالاتر از آنها نبرد .
قيام
در نمازهاى واجب در حال توانائى و اختيار قيام واجب است . منظور از قيام آن است كه روى دو پا بايستد .
( مسأله 454 ) در چهار مورد ايستادن واجب است :
1 - در حال تكبيرة الاحرام .
2 - در حال خواندن حمد و سوره و تسبيحات اربعه .
3 - پيش از ركوع ، كه آن را قيام متّصل به ركوع گويند .
4 - بعد از ركوع .
( مسأله 455 ) منظور از قيام متّصل به ركوع آن است كه از حال ايستاده به ركوع برود .