( مسأله 486 ) در ركعت سوم نماز مغرب و ركعتهاى سوم و چهارم ديگر نمازها ، مردان و زنان بايد حمد و تسبيحات اربعه را آهسته بخوانند ، به جز « بسم اللّه » كه مستثنى مىباشد .
( مسأله 487 ) به جز حمد و سوره و تسبيحات ، در ديگر ذكرهاى واجب يا مستحبى نماز ، همانند تكبيرة الاحرام ، تشهد ، سلام ، ذكر ركوع و سجده و قنوت ، نمازگزار مخيّر است كه آنها را بلند يا آهسته بگويد .
( مسأله 488 ) منظور از آهسته خواندن آنست كه عرفا بگويند صدايش را مخفى كرده و بنابر احتياط واجب بايد جوهر صدا ظاهر نشود .
( مسأله 489 ) نمازگزار بايد حمد و سوره و ديگر ذكرهاى واجب نماز را به عربى صحيح بخواند و تلفّظ غلط آن كفايت نمىكند و در صورت امكان بايد ياد بگيرد .
( مسأله 490 ) نون ساكن بنابر احتياط واجب ، هنگامى كه پيش از حروف « يرملون » ( ى ، ر ، م ، ل ، و ، ن ) قرار بگيرد ، بايد در حرف يرملون ادغام شود ، مثلًا : « يَكُنْ لَهُ » خوانده مىشود : « يَكُلَّهُ » و « اشْهَدُ انْ لا » خوانده مىشود : « اشْهَدُالّا » .
( مسأله 491 ) در حال قرائت بايد بدن كاملًا در حال آرامش و طمأنينه باشد ، چنان كه در فصل « تكبيرة الاحرام » گفتيم ، ولى اگر سهوا آرامش بدنش به هم بخورد ، نمازش باطل نمىشود . اگر چه بهتر است در صورتى كه فرصت باقى باشد ، آن را درحال آرامش بدن اعاده كند .
قنوت
( مسأله 492 ) در همه نمازهاى واجب و مستحب قنوت مستحب است ، به جز « شفع » كه مورد اشكال است و مىتوان به نيّت « رجاء مطلوبيّت » در آن قنوت را به جا آورد .