( مسأله 456 ) قيام در حال تكبيرة الاحرام ركن است ، پس اگر عمدا يا سهوا ترك شود ، نمازش باطل است .
( مسأله 457 ) قيام بعد از ركوع اگر عمدا ترك شود نماز باطل مىشود و اگر سهوا ترك شود مانعى ندارد .
( مسأله 258 ) در حالت عادى در حال قيام تكيه كردن بر عصا و غيره جايز ولى مكروه است .
( مسأله 259 ) كسى كه نمىتواند كاملًا بايستد ، به هر صورت بتواند بايد بايستد ، اگر چه با انحنا و يا بدون آرامش و طمأنينه باشد ، ولى اگر به هيچوجه نتواند ، بايد نماز را نشسته بخواند .
( مسأله 260 ) كسى كه نمىتواند بنشيند بايد در حال خوابيده نماز بخواند .
( مسأله 261 ) كسى كه خوابيده نماز مىخواند ، در صورت امكان بايد به پهلوى راست بخوابد بگونه اى كه ، سينه و شكمش به طرف قبله باشد ، اگر نتواند بايد به پهلوى چپ بخوابد ، و سينه و شكمش به طرف قبله باشد ، و اگر آن هم نتواند بايدبه پشت بخوابد و كف پاهايش به طرف قبله باشد .
( مسأله 462 ) كسى كه خوابيده نماز مىخواند ، ركوع و سجده را به اشاره انجام مىدهد و در سجدهها بيش از ركوع خم شود . و اگر نتواند خم شود بنابر احتياط واجب چشمهايش را به نيّت ركوع و سجده مىبندد و اگر از آن هم عاجز باشد ، بايد نيّت ركوع و سجده مىكند .
( مسأله 463 ) كسى كه سجدهاش را به اشاره انجام مىدهد بنابر احتياط واجب بايد پيشانىاش را بر چيزى بگذارد كه سجده بر آن جايز است .
( مسأله 464 ) كسى كه نمىتواند همه نمازش را ايستاده بخواند ، ولى مقدارى از آن را مىتواند ، بايد در هر ركعت به مقدارى كه مىتواند ايستاده بخواند ، وهنگامى كه عاجز شد بنشيند ، باز هر وقت توانست برخيزد ، تا بدينگونه نمازش را تمام كند .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 96
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٩٦