آنجاايستاده ، يا قبلًا آنجا نشسته بود ، يا اهل خانهاى كه از درِ خانه آنها پيدا كرده است .
( مسأله 1974 ) اگر پس از تملّك آن صاحبش پيدا شود و عين آن باقى باشد ، بايد آن را به صاحبش بر گرداند ، اگرچه زمان طولانى گذشته باشد . ولى اگر از بين رفته باشد يا از ملك او خارج شده و دسترسى به آن نداشته باشد ، لازم نيست كهعوض را بپردازد ، ولى اگر دسترسى داشته باشد ( مسأله خالى از اشكال نيست و احتياط واجب آن است كه بين مالك و يا بنده و كسى كه به او منقل شده مصالحه شود .
( مسأله 1975 ) يك درهم عبارت است از 432 ( دو گرم و سه چهارم ) گرم نقره .
( مسأله 1976 ) اگر قيمت لقطه يك درهم يا بيشتر باشد ، كسى كه آن را پيدا كرده تا يكسال بايد آن را معرفى كند . و اگر نگهدارى يا معرّفى آن هزينه داشته باشد ، هزينهاش بر عهده كسى است كه آن را برداشته است .
( مسأله 1977 ) بردارنده لقطه پس از يكسال معرّفى ، مىتواند آن را به اميد اينكه صاحبش پيدا شود نگهدارى كند ، يا از طرف صاحبش صدقه دهد و يا خودش تملّك كند ، به جز لقطه حرم مكّه ، كه بنابر احتياط واجب آن را نمىتواند تملك نمايد .
( مسأله 1978 ) اگر پس از گذشت يكسال صاحبش پيدا شود ، در اينجا چند صورت است :
1 - اگر آنچه پيدا كرده عينا موجود باشد ، بايد به صاحبش برگرداند .
2 - اگر در اثر اهمال كارى تلف شده باشد ، بايد عوضش را بپردازد .
3 - اگر بدون اهمال تلف شده باشد ، ضمانتش مشكل است ، بنابر احتياط واجب لازم است كه مصالحه كنند .
4 - اگر آن را از طرف مالك صدقه داده باشد ، مالك مىتواند به آن رضايت
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 412
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤١٢