1 ) انسان گمشده ، كه آن را « لَقيط » مىنامند .
2 ) حيوان گمشده ، كه آن را « ضالّه » مىگويند .
3 ) اشياى گمشده ، كه « لُقَطَه » ناميده مىشود .
احكام لقيط ( كودك سرِ راهى )
( مسأله 1964 ) بچه سر راهى اگر در معرض تلف باشد ، بايد آن را برداشت ، در غير اين صورت بر داشتنش واجب نيست .
( مسأله 1965 ) اگر شخص بالغ و عاقل بچّهاى را از سرِ راه بر دارد ، بر او ولايت پيدا مىكند و بايد در نگهدارى و سرپرستى آن تلاش كند .
( مسأله 1966 ) اگر همراه بچه سر راهى مالى باشد ، آن مال تا قرينهاى بر خلاف نباشد ، محكوم است به اينكه مالِ آن بچّه است و ولىّ بچّه آن را همراه بچّه قرار داده كه هر كس بچه را بردارد ، آن را بر بچّه انفاق كند . و لذا مىتوان آن را در نفقه بچّههزينه كرد .
( مسأله 1967 ) اگر مشخّص باشد كه بچّه را عمدا بر سرِ راه نگذاشتهاند ، بلكه افتاده ، يا گمشده ، و يا كسى به زور از دست آنها گرفته و رها كرده است ، در اين صورت اگر پولى همراه بچّه باشد در حكم مجهولالمالك مىباشد .
( مسأله 1968 ) كسى كه بچّهاى را پيدا كرده نمىتواند آن را به فرزندى خود درآورد ، و اگر چنين كارى انجام دهد ، هيچ اثر شرعى ندارد .
احكام ضالّه ( حيوان گمشده )
( مسأله 1969 ) در كشورهاى اسلامى ، اگر حيوانى را در منطقهاى پيدا كند كه آنجا خالى از سكنه باشد و حيوان در معرض تلف نباشد به اين معنى كه در آنجا آب و علف باشد ، و باكى از درندگان نداشته باشد ، يا به اين جهت كه حيوان