نيرومندباشد و يا در آنجا درندهاى نباشد ، گرفتن آن حرام است و اگر اقدام به گرفتن آن كند ، ضامن آن حيوان ومنافع متّصل و منفصل آن نيز خواهد بود .
( مسأله 1970 ) حيوانى را كه در شهر و روستاى پر رفت و آمد پيدا كند و بداند كه گم شده است ، مىتواند آن را بگيرد و حكم لقطه بر آن جارى مىشود و بايد تا يك سال به دنبال صاحبش بگردد ، چنان كه در فصل سوّم بيان خواهد شد .
( مسأله 1971 ) اگر حيوانى به خانه انسان درآيد و يا وارد باغ و بستان حصاردار او گردد ، گرفتن حيوان صدق نمىكند ، و ضامن او نمىشود ، حتى مىتواند كه آن را از محدوده ملك خود بيرون كند ، و اگر احتمال بدهد كه آن حيوان گم نشده بايدآن را بيرون نمايد و اگر بداند كه گم شده مىتواند آن را بگيرد و به حكم گمشده عمل كند .
احكام لقطه ( اشياء گمشده )
« لقطه » عبارت از چيز گمشده ايست كه انسان و حيوان نباشد ، منقول باشد و در سرزمين اسلامى و يا اهل ذمه ( اهل كتابى كه زير پرچم اسلام زندگى مىكنند ) پيدا شود . و امّا اشياء غير منقول ، مانند زمين و درخت ، آنها حكم لقطه ندارند ، بلكه در حكم مجهولالمالك مىباشند .
( مسأله 1972 ) كسى كه گمشدهاى را مىيابد ، مىتواند آن را بردارد ، ولى كراهت دارد ، بالخصوص چيزى كه در حرم مكّه پيدا شود ، به ويژه در مورد كسى كه اطمينان ندارد كه بتواند تا يكسال به معرّفى آن بپردازد . چنان كه بسيارى از مردمان به اين كار تن در نمىدهند . براى چنين اشخاصى ممكن است عقلًا برداشتن آن حرام باشد .
( مسأله 1973 ) اگر مال گمشده به هنگام برداشتن كمتر از يك درهم قيمت داشته باشد ، مىتواند آن را براى خودش بردارد و نيازى به تعريف ندارد ، ولى بنابر احتياط واجب از افرادى كه احتمال مىدهد مالِ آنها باشد بپرسد ، از قبيل كسى كه