( مسأله 1039 ) ظاهر اين است كه در كالا و بهاى آن رغبت خريدار و يا فروشنده به تحصيل آن ، براى اهداف نادر هم كه شده باشد كافى است .
( مسأله 1040 ) خريد و فروش اشياء قابل انتقال ، مانند خانه ، لباس و غيره ، و حقوق قابل انتقال ، همانند اولويت استثمار از زمين خراجى ، و اولويت اجاره كردن ، كه معروف به « سرقفلى » مىباشد ، جايز است .
( مسأله 1041 ) جنس و قيمت در معامله بايد مشخّص باشد ، پس اگر فروشنده بگويد لباس يا خوراك را به يك دينار فروختم .
يا بگويد اين جنس را به يك دينار و يا ده درهم فروختم ، و خريدار بپذيرد ، معامله صحيح نيست .
( مسأله 1042 ) جنسى كه به طور معمول با وزن يا پيمانه خريد و فروش مىشود ، بايد به هنگام معامله وزن يا پيمانه آن دقيقا معلوم باشد و نمىتوان آن را به صورت تخمينى معامله نمود .
( مسأله 1043 ) بنابر احتياط واجب در مورد قيمت نيز بايد مقدار آن به طور دقيق معلوم باشد .
( مسأله 1044 ) بنابر احتياط واجب بايد مقدار هر يك از جنس و چيزى كه به عنوان قيمت در برابر آن پرداخته مىشود ، طبق روالى كه در عرف معمول است ، از قبيل : پيمانه ، وزن ، مساحت ، شمارش و مشاهده ، دقيقا معلوم گردد .
( مسأله 1045 ) اگر جنس يا قيمت يا هر دو مجهول باشد ، همانند اينكه :
1 ) آنچه در انبار هست به اين قيمت فروختم .
2 ) اوّلين حيوانى كه به دستم برسد به اين قيمت فروختم .
3 ) اين جنس را به آنچه در كيسه هست خريدم .
4 ) اين جنس را به قيمت خريد فروختم كه در همه اين صورتها بنابر احتياط واجب معامله باطل است .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 212
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢١٢