معاملهاى مشغول گفتگو هستند ، پيش از آن كه گفتگوى آنها به نتيجه برسد ، شخص سوّم مداخله كند و بخواهد آن را براى خودش خريدارى كند و يا كالاى خودش رابه فروش برساند .
عقد بيع
( قصد انشاء ) : براى تحقّق يافتن معامله ، بايد فروشنده و خريدار ابراز كنند به توافقى كه در ميان آنها حاصل گرديد پايبند هستند و به اين معامله جامه عمل مىپوشانند . و اين قصد و نيت كه دلالت بر التزام نمايد همانند :
با زبان
با اشاره
با نوشته
با امضاى پاى ورقه قرارداد .
با تحويل دادن كالا و تحويل گرفتن بهاى آن ، كه در اصطلاح « معاطات » ناميده مىشود .
( مسأله 1031 ) در وقوع معامله شرط نيست كه فروشنده و خريدار در يك مجلس باشند و همديگر را مورد خطاب قرار دهند و ابراز توافق در يك مجلس و بدون فاصله قرار بگيرد ، بلكه اگر يكى از طرفين مضمون معامله را در ورقهاى بنويسد وامضا كند و به طرف معامله بفرستد ، او نيز زير آن را امضا كند ، معامله تحقّق مىپذيرد ، مشروط بر اين كه تا آن موقع شخص اوّل بر التزام خود باقى مانده باشد .
( مسأله 1032 ) معامله بايد قطعى باشد و معامله تعليقى صحيح نيست ، و آن اقسامى دارد .
1 ) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه بىگمان حاصل مىشود ، مثلًا در ماه شعبان بگويد : اگر هلال ماه رمضان وارد شود ، من اين كالا را فروختم ، معامله