صحيح نيست .
2 ) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه حاصل شدنش معلوم نيست ، مثلًا بگويد : اگر فردا باران ببارد ، من اين كالا را فروختم ، باز هم معامله صحيح نيست .
3 ) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه حاصل است ، ولى او به هنگام معامله خبر ندارد ، مثلًا بگويد : اگر حسن مرده باشد ، اين كالا را فروختم و بعد معلوم شود كه او در آن هنگام مرده بود ، بازهم معامله بنابر احتياط واجب صحيح نيست .
4 ) اگر معامله را بر چيزى معلّق كند كه از حصول آن خبر ندارد ، ولى حصول آن شرط صحّت معامله است ، مثلًا بگويد : اگر اين كالا مال من باشد ، آن را فروختم ، در اين صورت معلوم شود كه كالا مالِ او بوده ، معامله صحيح است .
شرايط خريدار و فروشنده
فروشنده و خريدار بايد داراى چهار شرط اساسى باشند :
1 - بلوغ ، پس معامله كودك براى خود صحيح نيست ، اگرچه مميّز باشد ، مفهوم خريد و فروش را بداند و بر موارد سود و ضرر آگاه باشد ، بلكه حتما اذن ولى در صحّت معامله او شرط است .
2 - عقل ، پس معامله ديوانه صحيح نيست .
3 - اختيار ، پس اگر كسى را مجبور به خريد و فروش كند ، و او قدرت مخالفت نداشته باشد ، معاملهاش باطل است ، ولى اگر بعدا راضى شود و بر آن صحّه بگذارد ، معامله صحيح مىشود .
( مسأله 1033 ) اگر صاحب مال را به برخى از خصوصيات معامله مجبور كنند ، مثلًا او را وادار كنند كه به قيمت تعيين شده ، يا در محلّ تعيين شده ، يا در ساعت تعيين شده كالاى خود را بفروشد ، ولى او را به اصل معامله مجبور نكنند ، واو نيز بههمان قيمت تعيين شده ، يا در زمان و مكان تعيين شده ، اقدام به معامله