ترتيب
بايد افعال نماز را به ترتيبى كه گفته شد انجام دهد ، به اين معنى كه با تكبيرهالاحرام نماز را شروع كند ، در هر ركعتى حمد و سوره را پيش از ركوع انجام دهد سپس ، ركوع را پيش از سجده ، سجده را پيش از تشهّد ، و تشهّد را پيش از سلام انجامدهد .
( مسأله 528 ) اگر كسى عمدا ترتيب را به هم بزند نمازش باطل مىشود ، ولى اگر از روى سهو يا نادانى ترتيب را به هم بزند چهار صورت دارد :
1 ) اگر ركنى را بر ركن ديگرى مقدّم بدارد ، همانند اين كه ركوع را ترك كرده و هر دو سجده را انجام دهد و يا هر دو سجده را ترك كرده و به ركوع ركعت بعدى برود ، نمازش باطل است .
2 ) اگر غير ركن را بر ركن مقدم بدارد ، مثلًا ركوع را ترك كرده و بعد از يك سجده متوجه شود ، برمىگردد ركوع را انجام مىدهد ، سپس آن سجده را دوباره انجام مىدهد .
3 ) اگر غير ركن را بر غير ركن مقدم بدارد ، مثلًا تشهّد را بين دو سجده بگويد ، در اين صورت نيز برمىگردد سجده دوّم را انجام مىدهد ، سپس تشهّد را اعاده مىكند .
4 ) اگر ركن را بر غير ركن مقدم بدارد ، مثلًا ركوع را بر تشهّد و با قرائت مقدم بدارد ، در اين صورت نمازش را ادامه مىدهد ، پس اگر آنچه ترك شده ، تشهّد يا سجده واحده باشد ، آن را بعد از نماز قضا مىكند .
موالات
در حمد و سوره ، تسبيحات اربعه ، تشهّد ، سلام و ديگر ذكرهاى واجب نماز بايد حروف يك كلمه پشت سر هم و بدون فاصله ادا شود ، به طورى كه عرفا به آن يك كلمه گفته شود .
( مسأله 529 ) طول دادن ركوع ، سجده ، خواندن سورههاى طولانى ، اذكار و ادعيه ، اگر چه به نيّت جزئيت نباشد ، به موالات نماز ضررى نمىرساند .