را به يكديگر بزند ، يا با دست به پايش بزند ، يا با عصا و امثال آن به ديوار بزند . و يا انداختن سنگ ريزه به سوى كسى ، حركت دادن دست براى توجّه كسى ، پرتاب كردنسنگ براى دفع سگ و امثال آن و كشتن مار و عقرب و امثال آنها در حال نماز مانعى ندارد .
پنجم : سخن گفتن عمدى ، اگر چه از روى ناچارى باشد ، ولى حرف زدن سهوى ، اگر چه به خيال تمام شدن نمازش باشد مانعى ندارد و نمازش صحيح است .
( مسأله 532 ) اگر نمازگزار كلمه يك حرفى بر زبان جارى كند كه معنى داشته باشد نمازش باطل مىشود و اگر كلمه يك حرفى بدون معنى نيز بر زبانش جارى كند ، بنابر احتياط واجب نمازش باطل مىشود .
( مسأله 533 ) در چند مورد سخن گفتن نماز را باطل نمىكند .
1 ) تلاوت قرآن .
2 ) ذكر خدا و رسول خدا به قصد ستايش و پيامبر خدا .
3 ) دعا و نيايش ، مشروط بر اين كه به صورت مناجات و خطاب به خداوند باشد ، مثلًا بگويد : « خداوندا فلانى را بيامرز » . ولى اگر بگويد : « خداوند بيامرزد فلانى را » يا خطاب به كسى بگويد : « خدا ترا بيامرزد » جايز نيست .
4 ) پاسخ سلام ، نه تنها جايز بلكه واجب است .
( مسأله 534 ) پاسخ سلام در اثناى نماز بايد به همان تعبيرى باشد كه سلام كننده بر زبان آورده است ، پس اگر « سلام » گفته ، بايد در پاسخ بگويد : « سلام » ، اگر « سلام عليكم » گفته ، پاسخ نيز « سلام عليكم » مىباشد ، و اگر « السّلام عليكم » گفته ، باز هم بايد « السّلام عليكم » بگويد .
( مسأله 535 ) پاسخ سلام در نماز و غير آن ، بنابر احتياط واجب بايد به صورتى باشد كه سلام دهنده آن را بشنود و پاسخ دادن با اشاره سر و دست كفايت نمىكند و زياد بلند كردن صدا در نماز مكروه است .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٠٩