( مسأله 536 ) اگر كسى به عنوان شوخى ، مسخره ، يا به زحمت انداختن ، سلام بدهد ، پاسخ سلامش واجب نيست .
ششم : خنده كردن عمدى كه صدادار باشد ، اگر چه به صورت بىاختيار و بنابر احتياط واجب بدون قهقهه باشد .
هفتم : بنابر احتياط واجب گريه عمدى با صدا براى امور دنيوى ، مانند ياد مرده ، از دست دادن مال و ترس از ستمگر اگر چه بىاختيار باشد .
( مسأله 537 ) گريه براى اهلبيت و گريه براى مصائبى كه به اهلبيت و شيعيان آنها وارد شده ، اگر به شئون اخروى برگردد مانعى ندارد .
( مسأله 538 ) گريه براى حق و حقيقت و براى اظهار تأثّر از جناياتى كه بر اهلبيت واقع شده و براى عشق و علاقه به آنان به جهت رابطهاى كه با پروردگار دارند ، مانعى ندارد .
هشتم : تكفير ، و آن گذاردن دستها روى يكديگر به عنوان خضوع و خشوع بيشتر در برابر پروردگار است ، كه اگر در اين كار ترويج باطل باشد و يا به عنوان يكى از شرايط نماز انجام پذيرد بدعت و حرام است و با توجّه به حرمت آن نماز هم باطلمىشود ، در غير اين صورت مكروه است .
( مسأله 539 ) اگر كسى سهوا تكفير كند نمازش باطل نمىشود ، و به خاطر تقيّه هم مانعى ندارد ، حتّى در مواردى ممكن است واجب باشد .
نهم : گفتن « آمين » بعد از سوره مباركه حمد است كه حرام است و بنابر احتياط واجب نماز باطل مىشود ، ولى اگر سهوا يا براى تقيّه باشد مانعى ندارد و شايد در مواردى هم واجب باشد .
( مسأله 540 ) اگر نمازگزار شك كند كه آيا يكى از مبطلات نماز انجام پذيرفته است يا نه ؟ بنا مىگذارد بر اين كه انجام نيافته است .
( مسأله 541 ) اگر نمازگزار پس از فراغت از نماز شك كند كه آيا نمازش را
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١١٠