تشهّد و سلام
در نمازهاى دو ركعتى بعد از سر برداشتن از دوّمين سجده ركعت دوّم يكبار تشهّد گفتن واجب است . ولى در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى يكبار ديگر پس از سجده دوّم ركعت نيز آخر بايد تشهّد بگويد .
( مسأله 515 ) تشهّد در نماز واجب است ولى ركن نيست و لذا اگر عمدا كم يا زياد شود نماز باطل مىشود ولى اگر سهوا كم يا زياد شود نماز باطل نمىشود . فقط در صورتى كه سهوا كم شود به تفصيلى كه بيان خواهد شد بايد آن را بعد از نماز قضاكند .
( مسأله 516 ) در تشهد ظاهر اين است كه شهادتين و صلوات بر پيامبر و اهلبيت آن حضرت به هر تعبيرى باشد كفايت مىكند ولى بهتر آن است كه بگويد :
« اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَ اشْهَدُ انَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ، اللّهُمَّ صَلّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » .
( مسأله 517 ) ظاهر اين است كه صلوات جزء تشهّد نيست ، ولى بنابر احتياط واجب بايد گفته شود .
( مسأله 518 ) اگر تشهّد را فراموش كند و پيش از ركوع ركعت بعد متوجّه شود بايد بنشيند و آن را تدارك نمايد ، و اگر بعد از خم شدن به ركوع يادش بيايد نماز را ادامه مىدهد و بعد از نماز دو سجده سهو به جا مىآورد .
( مسأله 519 ) اگر تشهّد را فراموش كند و سلام بدهد و از نماز خارج شود ، آنگاه يادش بيايد كه تشهّد نگفته ، آن را قضا مىكند و اگر در اثناى سلام يادش بيايد برمىگردد و تشهّد را مىگويد و سلام را دوباره اعاده مىكند .
( مسأله 520 ) اگر در حال سلام گفتن شك كند كه تشهد را گفته يا نه ؟ نمازش را ادامه مىدهد و بنا مىگذارد بر اين كه تشهّد را گفته است . همچنين است شك در تشهّد پس از برخاستن به ركعت بعد ، ولى اگر در حال برخاستن شك كند بايد آن راانجام دهد .