سجده واجب است . و هر دو با هم ركن هستند ، اگر كسى عمدا يا سهوا در يك ركعت اصلًا سجده نكند و يا چهار مرتبه سجده كند نمازش باطل مىشود .
( مسأله 504 ) اگر يك سجده در نماز سهوا كم يا زياد شود ، نماز باطل نمىشود .
( مسأله 505 ) در سجده بايد پيشانى را بر زمين و يا چيزى كه از زمين روييده بگذاريد .
( مسأله 506 ) علاوه بر نهادن پيشانى بر زمين ، چند چيز در سجده واجب است :
اوّل : گذاشتن هفت عضو سجده بر زمين كه عبارتند از : پيشانى ، دستها ، زانوها و دو انگشت شست پاها .
دوّم : گفتن ذكر سجده و عبارت است از يكبار : « سُبْحانَ رَبّىَ الْأَعْلى وَبِحَمْدِهِ » و يا سه بار « سبحان اللّه » به تفصيلى كه در ركوع بيان شد .
( مسأله 507 ) بايد ذكر سجده در حالى گفته شود كه هفت عضو بر روى زمين و در محلّ خود آرام گرفته باشد .
سوم : برداشتن سر از سجده زمين دو سجده ، و همچنين بنابر احتياط واجب بعد از سجده دوّم نيز ، به طورى كه صاف بنشيند و بدن آرام بگيرد .
چهارم : اين كه محل سجده او كه پيشانى را بر آنجا نهاده ، بيش از چهار انگشت بسته ، از جاهاى ديگر اعضاى سجده بلندتر يا پائين تر نباشد .
( مسأله 508 ) اگر پيشانى بىاختيار از جاى سجده بلند شود ، در اينجا دو صورت است :
1 ) اگر هنگامى روى دهد كه پيشانى را بر زمين نهاده و در آن استقرار يافته است ، پس آن يك سجده به شمار مىآيد ، اگر چه ذكر نگفته باشد ، و لذا در صورت امكان بايد نگذارد كه پيشانى دوباره برگردد ، بلكه مىنشيند و آن را يك سجده حسابمىكند و اگر پيشانى بىاختيار برگردد ، آن را سجده دوّم حساب نمىكند .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٠٣