زبان و معرفت زبانها و سخن گفتن مرغان و چارپايان و درندگان عطا شده بود ، و در جنگها با زبان فارسى سخن مىگفت ، و چون با مردم كشور خودش و كارمندان ادارهها و سپاهيانش كارى داشت از زبان رومى بهره مىگرفت ، و در خلوت با زنان به زبانهاى سريانى و نبطى تكلم مىكرد ، و در محراب مناجات با پروردگارش به زبان عربى مىپرداخت ، و در مقابل ديدار كنندگان و در رسيدگى به كارهاى قضايى با زبان عبرانى » . « 3 » در حديثى ديگر چنين آمده است :
« به داوود و سليمان آياتى داده شده بود كه به هيچ يك از پيامبران داده نشده بود : از سخن مرغان آگاه بودند ، و آهن و روى بى آتش براى ايشان نرم مىشد ، و كوهها با داوود ( ع ) به تسبيح مىپرداختند » . « 4 »
/ 165
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 18 تا 26 ]
حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ النَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 18 ) فَتَبَسَّمَ ضاحِكاً مِنْ قَوْلِها وَ قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ ( 19 ) وَ تَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقالَ ما لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كانَ مِنَ الْغائِبِينَ ( 20 ) لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذاباً شَدِيداً أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطانٍ مُبِينٍ ( 21 ) فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَ جِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ ( 22 )
هامش
( 3 ) - همان كتاب ، ص 78 .
( 4 ) - همان كتاب ، ص 78 .